logoARTMEDIUM | цсм

Sigurd Gombrowicz . Ossolineum

Dzisiaj będziemy mowić o Ossolineum . Minęlo sporo czasu od tych dramatycznych wydarzeń wokół  zbiorów . Powstają w nowym obrazie ci ludzie którzy próbowali coś działać w tych warunkach, coś ratować , ukrywać , jak najwięcej , czasami skutkiem swego zdrowia albo życia . Przecież , mieli sprawę z okrutnymi zaborcami , rabusiami którzy przepełnieni byli cynizmem a czasem ślepą głupotą . Nazwiska większości tych ludzi- ratowników zostają nieznane , co jednak nie zmniejsza ich postawy  . Niektórych znamy . Działania profesora Mieczysława Gębarowicza bylego kustosza Muzeum Lubomirskich nie zapomniane . Prawie jemu zawdzięczamy powrót do Polski autografów dzieł Słowackiego, Fredry, Reymonta, Sienkiewicza i Mickiewicza i tysiące innych rękopisów, rysunków , kilkaset numizmatów . Zprzeciwia się on ‘ darowaniu” małości ossolińskich zbiorów narodu polskiemu ot sowietów. Nie zle to brzmi – złodziej ‘darował’ przywlaszczone . Nie wyjeżdża , pozostał we Lwowie przez cale te wydarzenia i dalej . Cud ze nie był wywieziony na Sybir , zamordowany albo uwięziony . Jest lwowiakiem do końca. Kiedy żył cos się działało w ossolinskim kierunku . Jednak  dzisiaj kwestia Ossolineum nadal pozostaje – co dalej z największym zbiórem polskiej prasy 19-20 wieków , innymi rarytasami ? Dylemat . Te wydazenia ze zbiorem prasy w bylym kościele Jezuitów nie do akceptowania . Postawa musi być szlachetną , nie wypada dziedziczyć cechy sowietów . Mamy teraz we Lwowie na  stałe biuro Pełnomocnika Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Wrocławiu które obserwuje I udziela pomocy w konserwaji lwowskich zbiorów . Cóż , jest nadzieja że praca tych ludzi nie zmarnowana.

 Sigurd Gombrowicz        marzec . 2018